emocje śmierci

żałobny posąg wznoszę z łez
mury i zamek buduję też
trwam w mym królestwie tak od lat
zamknięta sama bo Ciebie brak

na brodzie do góry wzrok mam wprost
w horyzont ciepła do zamku most
otwartą bramę dla Ciebie mam
na każdy doby i zły czas

gdy się nie powrócisz zostanę tam
na każdy dobry i zły czas
ja będę czekać dobrze wiesz
na smoka który uwolni mnie

bo w moim sercu ogień płonie
spadam w uczuć moich tonie
trwam okuta w fioletową zbroję
ja śmierć nie kocham bo się nie boję